گلناز توکلی بهروز

گلناز توکلی بهروز

دنبال کننده 3

دنبال شده 0

صفحه شخصی

جهان بی تو...

از مرگِ خویش
هرگز نهراسیده‌ام؛
هراسِ من
از صبحی‌ست
که خورشید برآید
و تو
دیگر در جهان نباشی.
چه آرزوی تلخی‌ست
که از خدا بخواهم
مرا زودتر فراخواند؛
نه از آن رو که زندگی را دوست ندارم،
از آن رو که نمی‌خواهم
نخستین انسانی باشم
که باید
نبودنِ تو را باور کند.
+
+
+
قسمت نظرات برای این شعر غیر فعال است.
خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید