گلناز توکلی بهروز

گلناز توکلی بهروز

دنبال کننده 3

دنبال شده 0

صفحه شخصی

مصیبت غریب

سال‌ها
به نبودنِ هیچ‌کس
عادت نکردم؛
تنها آموختم
چگونه با جای خالیِ آدم‌ها زندگی کنم.
تا تو آمدی
و بی‌آن‌که هرگز
در کنارم بوده باشی،
جای خالیِ خود را
در تمامِ زندگی‌ام گذاشتی.
چه مصیبتِ غریبی‌ست
دلتنگِ کسی بودن
که حتی یک خاطره
از او نداری؛
گویی پیش از آن‌که به دنیا بیایی،
کسی را
از دست داده باشی.
+
+
+
قسمت نظرات برای این شعر غیر فعال است.
خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید