معنی لدن

[ لَ ] (ع ص) نرم از هر چیزی. ج، لِدان، لُدُن. (منتهی الارب). مقابل صلب است چنانکه لین مقابل خشن است. رجوع به صلب شود. - رمح لدن؛ نیزهٔ نرم و لغزان. (منتهی الارب). - لدن الخلیقة؛ لین العریکة.[ لُ ] (ع ص، اِ) جِ لَدْن. (منتهی الارب).[ لَ دُ ] (ع ص) طعام لدن؛ گندم که نان و طبیخ آن نیکو نگردد. (منتهی الارب).[ لَ دُ / لَ دَ / لَ دِ / لُ نُ / لَ نِ ] (ع حرف اضافه، اِ) نزد. و آن ظرف زمان و مکان است. نزدیک. (ترجمان القرآن جرجانی). صاحب منتهی الارب گوید: و هو ظرف زمانی و مکانی غیر متمکن بمنزلة عند و دخل علیه من وحدها قوله تعالی من لدنا و جاءَت مضافة بخفض ما بعدها و فیه لغات: لدن ککتف و لدن بضم اللام و النون و لدن بکسر النون کجیر و لد ککم و حکی الکسائی لد باسقاط النون و فتح الدال و لد کمذ و لدا کقفا و لدن بضمتین و سکون النون و کسرها عند اسد و لد بالفتح و ضم الدال و لدی بالفتح مقصوراً قال الراجز: من لد لحییه الی منخوره. و قال ذوالرمة: لدن غدوة حتی اذ امتدت الضحی وحث القطین الشحشحان المکلف. فنصب غدوة لانه توهم ان هذه النون زائدة تقوم مقام التنوین فتضب کما تقول ضارب زید او لم یعملوا لدن الا فی غدوة خاصه و سمع لدی به معنی هل. (منتهی الارب). || (ص) لدنی : تا که در هر گوش ناید این سخن یک همی گویم ز صد سر لدن.مولوی. - من لدن؛ از نزدِ. از نزدیک خود. لدنی : خود قویتر می بود خمر کهن خاصه آن خمری که باشد من لدن.مولوی پس دهان دل ببند و مهر کن پرکنش از باد کبر من لدن.مولوی. کسب کن سعیی نما و جهد کن تا بدانی سر علم من لدن.مولوی. باز آمد کای محمد عفو کن ای ترا الطاف علم من لدن.مولوی. - سِرِّ لدن : در کامم ریخت جامی از سِرِّ لدن سرخوش گشتم زبان گشادم به سخن. جامی.[ لَ دِ ] (ص) چفسنده چون دبق و جز آن.[ لُ دَ ] (اِخ) اُلیویه. حلاّق و رازدار لویی یازدهم. مولد تیلت نزدیک بروژس. مصلوب به سال ۱۴۸۴م.