معنی سمک
[ سَ مَ ] (ع اِ) ماهی. ج، اسماک، سموک. (غیاث) (آنندراج): نگویم دد و دام و مور و سمک که فوج ملایک بر اوج فلک.سعدی. || (اِخ) در فارسی اکثر به معنی آن ماهی مستعمل میشود که زیرزمین است و بر پشت آن ماهی گاو و بر شاخ آن گاو زمین قرار دارد. (آنندراج) (غیاث) (از ناظم الاطباء). ماهی که زمین بر روی اوست. (اساطیر) (فرهنگ فارسی معین): چنین است کردار گردان فلک یکی بر مه آرد یکی بر سمک.فردوسی. مغز او خود نسب دور است و پاک نیست جنسش از سمک کس تا سماک. مولوی. || (اِخ) برج حوت : با سمک گردون مساوی و با سماکین موازی. (ترجمهٔ تاریخ یمینی).[ سَ ] (ع مص) بلند کردن و بلند شدن. (المصادر زوزنی) (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). || بلند گردانیدن. (تاج المصادر بیهقی) (غیاث). || (اِ) سقف خانه. (آنندراج) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). آسمانه. (ترجمان القرآن ترتیب عادل بن علی ص ۵۹). || قامت و بلندی از هر چیز. (منتهی الارب) (آنندراج). || بلندی. (غیاث). از بالای خانه تا زیر آن. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). بالا. (التفهیم): سمک کعبه بیست وهفت ارش است. (حدود العالم). هر خشتی یک گز و نیم بطول و همین قدر عرض و چند یک بدست سمک آن. (مجمل التواریخ و القصص). طول مسجد نودوسه ارش بود و طول سمک ده ارش. (تاریخ طبرستان).[ سَ مُ ] (اِ) رعنا و رعنایی که بی عقل و بی عقلی و بی هنری باشد. (برهان) (ناظم الاطباء). رعنایی. بی عقلی. بی هنری. مرادف سبک. (آنندراج) (از فرهنگ رشیدی).
کلمات همقافیه با «سمک»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «مک» برای سرودن شعر