معنی ریو

معنی ریو

[ وْ ] (اِ) فریب. مکر. تزویر. دغا. ریا. (ناظم الاطباء) (از برهان) (از آنندراج) (از انجمن آرا) (از شرفنامهٔ منیری). مکر و حیله. (فرهنگ جهانگیری) (از غیاث اللغات): تو و مادرت هر دو از جنگ دیو برون آوریدم به رای و به ریو.فردوسی. که ملیخای آسمان فرهنگ از زمانه چه ریو دید و چه رنگ.نظامی. چون سلیمان باش بی وسواس و ریو تا ترا فرمان برد جنی و دیو.مولوی. هرکه در دنیا خورد تلبیس دیو وز عدوی دوست رو تعظیم و ریو.مولوی. گر در این ملکت بری باشی ز ریو خاتم از دست تو نستاند سدیو.مولوی. مذمت کنندش که زرق است و ریو ز مردم چنان می گریزد که دیو. سعدی (بوستان). گر نشیند فرشته ای با دیو وحشت آموزد و خیانت و ریو.(گلستان). که زنهار از این مکر و دستان و ریو بجای سلیمان نشستن چو دیو. سعدی (بوستان). وی مبرا ذات میمون اخترت از زرق و ریو. حافظ. - ریو و رنگ؛ مکر و فریب. حیله و نیرنگ : اهل ثنا و مدحت ارباب نظم و نثر مطلق تویی و نیست در این باب ریو و رنگ. سوزنی. در بحر مدحت تو چو زورق روان کنم در نظم شعر من نبود هیچ ریو و رنگ. سوزنی. هفتادساله گشتی توحید و زهد گوی مفروش دین به چربک و سالوس و ریو و رنگ. سوزنی.
[ وْ ] (اِخ) نام پسر کاوس. (ناظم الاطباء). نام پسر کیکاوس که داماد طوس بود و بر دست فرودبن سیاوش کشته شد. (برهان) (آنندراج) (از فرهنگ جهانگیری) (از انجمن آرا) (از شرفنامهٔ منیری): چو با تیغ نزدیک شد ریو نیو به زه برنهاد آن خمانیده شیو.فردوسی. نگهبان ایشان همی بود ریو که بود او دلیر و هشیوار و نیو.فردوسی. رجوع به ریو در معنی فریب نیز شود.
[ یُ ] (اِخ) دکتر ریو، خاورشناس نامی انگلیسی و مؤلف کتابهای چندی است از آن جمله است: فهرست نسخ خطی موزهٔ بریتانیا. رجوع به سبک شناسی ج ۳ ص ۱۹۹ و تاریخ عصر حافظ ج ۱ ص ۱۶۱ و فهرست از سعدی تا جامی و فهرست تتمهٔ صوان الحکمة شود.

کلمات هم‌قافیه با «ریو»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یو» برای سرودن شعر

راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید