معنی گوش‌خبه

[ خَ بَ / بِ ] (اِ مرکب) میلکی باشد که بدان گوش را بخارند. (جهانگیری). در فرهنگ جهانگیری به معنی گوش خارک آمده، که میل گوش پاک کن [ باشد ] . (از برهان). اما ظاهراً مخفف «گوش خره» MMM گوش خاره MMM گوش خارک است. (حاشیهٔ برهان قاطع چ معین). رجوع به گوش خره شود. || نام جانوری است که در گوش آید و مردم را بی آرام سازد و گاه باشد که بکشد، و آنرا گوش خزک و هزارپا نیز گویند. (جهانگیری). جانور بسیارپای باشد که بر گوش رود، و آن را گوش خرک نیز گویند، و به این معنی گوش خیه (با یای حطی) هم به نظر آمده است (از برهان)، اما ظاهراً مصحف «گوش خزه» باشد. رجوع به گوش خر و گوش خزک و گوش خزه شود. (از حاشیهٔ برهان).