معنی گنگ‌بهشت

[ گَ بِ هِ ] (اِخ) همان گنگ مذکور که به تازی قبةالارض گویند، روز و شب آنجا برابر است و بهشت گنگ نیز مینامند. (رشیدی). نام شهری است در حدود مشرق از بلاد ترک منسوب به خوبان و در آن شهر معبدی است مشهور به قندهار. (از برهان): درآمد به آن شهر مینوسرشت که ترکانْش خوانند گنگِ بهشت . نظامی (اقبالنامه ص ۲۰۰). و رجوع به حاشیهٔ برهان قاطع چ معین و فرهنگ نظام و گنگ و گنگ دژ و بهشت گنگ شود. || نام قلعه ای است که ضحاک در شهر بابل ساخته بود و چاه هاروت و ماروت در آنجا است و آن را بهشت گنگ نیز گویند. (برهان) (آنندراج). گنگ دژ. گنگ. (حاشیهٔ برهان قاطع چ معین).