معنی گلچهر
6 بازدید
[ گُ چِ ] (ص مرکب) آنکه چهرهٔ او در طراوات و لطافت به گل ماند: به نیم شب اگرت آفتاب می باید ز روی دختر گلچهر رز نقاب انداز. حافظ. || از اسمای محبوب است. (آنندراج).[ گُ چِ ] (اِخ) گلچهره. معشوقهٔ اورنگ. (ناظم الاطباء): اورنگ کو؟ گلچهر کو، رنگ وفا و مهر کو حالی من اندر عاشقی داو تمامی میزنم. حافظ. و رجوع به گلچهره شود.
کلمات همقافیه با «گلچهر»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «هر» برای سرودن شعر