معنی گریه کردن
9 بازدید
[ گِ رْ یَ / یِ کَ دَ ] (مص مرکب) اشک ریختن. (آنندراج). گریستن. بکاء: گیتی برو چو خون سیاوش گریه کرد خون سیاوشان ز دو چشمش روان برفت. سعدی. گریه گو بر هلاک من مکنید که نه این نوبت نخستین است. سعدی (بدایع). طفل از پی مرغ رفته چون گریه کند بر عمر گذشته همچنان میگریم. سعدی (رباعیات). مکن گریه بر گور مقتول دوست قل الحمد للََّه که مقتول اوست. سعدی (بوستان). میکند گریه و همدرد ندارد صائب جای رحم است در این بزم به تنهائی شمع. صائب (از آنندراج). و رجوع به گریه شود.
کلمات هم‌قافیه با «گریه کردن»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «دن» برای سرودن شعر