معنی گروغ
7 بازدید
[ گُ ] (اِ) دروغ که به عربی کذب گویند. (برهان) (آنندراج) (جهانگیری): یکی دیگری زن برین هم نشان گروغ از گناه است بر سرکشان. فردوسی (از جهانگیری). این کلمه در فهرست ولف نیامده و ظاهراً مصحف «دروغ» است. (حاشیهٔ برهان چ معین).
کلمات هم‌قافیه با «گروغ»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «وغ» برای سرودن شعر