معنی کوچه‌بند
4 بازدید
[ چَ / چِ بَ ] (اِ مرکب) کوچه ای که به هر دو سر آن دروازه بنا کرده باشند که به وقت اندیشهٔ آفتی آنها را بند نمایند. (غیاث). بند کردن سر کوچه. (آنندراج). سد و بند سر کوچه. (فرهنگ فارسی معین): سیلاب را ملاحظه از کوچه بند نیست زنهار پیش دیدهٔ من آستین مگیر. صائب (از آنندراج). || نشان و علامت حد کوچه ها. (فرهنگ فارسی معین).
کلمات هم‌قافیه با «کوچه‌بند»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ند» برای سرودن شعر