معنی کوهیطبع
5 بازدید
[ طَ ] (ص مرکب) کسی که خوی و سرشت مردم کوه نشین دارد: و مردم آنجا [خنیفقان ] کوهی طبع باشد. (فارسنامهٔ ابن البلخی ص ۱۳۴).
کلمات همقافیه با «کوهیطبع»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «بع» برای سرودن شعر