معنی کوهکان
12 بازدید
(نف مرکب) یعنی کوهکن و کان به معنی کنده نیز آمده و به فتح کاف مرادف کن، لیکن از ضرورت شعر است. (آنندراج). کوهکن. کهکان. (فرهنگ فارسی معین): ز آرزوی کف راد تو ز کان گهر گهر برآمد بی کوه کان و بی میتین. فرخی (از آنندراج).
کلمات همقافیه با «کوهکان»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ان» برای سرودن شعر