معنی کوهتا کوه
6 بازدید
(ق مرکب) از سر تا پا و سراسر و تماماً و همگی و کاملاً. (ناظم الاطباء). کوه کوه. (از فرهنگ فارسی معین): زمین کوه تاکوه جوشن وران برفتند با گرزهای گران. فردوسی (شاهنامهٔ چ بروخیم ج ۱ ص ۲۶۰). و رجوع به کوه کوه شود.
کلمات همقافیه با «کوهتا کوه»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «وه» برای سرودن شعر