معنی کوبا

(اِخ) کشوری است جمهوری در امریکای مرکزی که از قسمت بزرگی از جزایر آنتیل تشکیل یافته و در جنوب فلوریدا واقع است و ۱۱۴۵۲۲ کیلومتر مربع مساحت و ۷۰۶۸۰۰۰ تن سکنه دارد. پایتخت این کشور هاوانا و شهرهای عمدهٔ آن ماریانائو، سانتیاگو، کاماگی ، ماتانزاس و سیانفوگوس است. جزیره از جلگه و دشت آهکی تشکیل یافته و فقط در جنوب کوهستانی است. کوبا بزرگترین صادرکنندهٔ شکر در جهان است و کشت توتون و قهوهٔ این کشور نیز حائز اهمیت است. معادن مس و کرم و مخصوصاً منینز و آهن آن قابل ملاحظه است. کریستف کلمب به سال ۱۴۹۲ م. در اولین سفر خود به ساحل این کشور رسید ولی تا سال ۱۵۱۱ فتح نشد و در همین سال دیه گو ولاسکز آن را به مستعمرات و متصرفات اسپانیا ضمیمه کرد و تا سال ۱۷۹۵ این مستعمره تابع سن دومینگ بود و در این سال مرکزیت به جزیرهٔ کوبا انتقال یافت. مردم کوبا برای کسب استقلال در سال ۱۸۷۸ م. دست به انقلاب زدند اما بی آنکه نتیجه ای گرفته شود به وسیلهٔ ژنرال مارتنیز کامپوس اسپانیولی سرکوب شدند. کوشش و استقلال طلبی مردم کوبا چندین سال ادامه داشت تا سرانجام در سال ۱۸۹۵ م. با مداخلهٔ ممالک متحدهٔ امریکا عهدنامهٔ پاریس امضاء گردید و اسپانیا از دخالت در امور کوبا ممنوع شد. ممالک متحدهٔ امریکا تا سال ۱۹۰۲ م. بر این جزیره حکومت داشت و حقوق کنترل امریکا در این کشور تا سال ۱۹۳۴ م. ادامه یافت. در سال ۱۹۵۹ م. باتیستا دیکتاتور این کشور به وسیلهٔ یک قیام مسلحانهٔ سوسیالیستی به رهبری فیدل کاسترو ساقط گشت و اصلاحات اساسی در مورد مالکیت زمین در این کشور انجام گرفت و مؤسسات امریکایی ملی شد. (از لاروس).