معنی کنده و رش
11 بازدید
[ کَ دَ / دِ وَ رَ ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب) فراز و نشیب بود که پشته پشته باشد اگر چه دشت بود. (لغت فرس اسدی چ اقبال ص ۲۲۱). پستی و بلندی. نشیب و فراز. زمین پشته پشته. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به کنده (به معنی مطلق گودال) و نیز رجوع به رش شود.
کلمات هم‌قافیه با «کنده و رش»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «رش» برای سرودن شعر