معنی کمال‌الدین حمصی

معنی کمال‌الدین حمصی

5 بازدید
[ کَ لُدْ دی نِ حِ ] (اِخ) ابومنصور مظفربن علی بن ناصرالقرشی، از اطبای مشهور اسلامی است. وی نزد شیخ رضی الدین الرحبی و دیگران به آموختن طب پرداخت و کتاب قانون را نزد قاضی بهاءالدین ابی الثناء محمودبن ابی الفضل خواند. و چون در طبابت شهرتی یافت و آوازهٔ او به ملک عادل ابوبکربن ایوب رسید وی را دعوت کرد ولی او نپذیرفت و در بیمارستانی که ملک عادل نورالدین بن زنگی تأسیس کرده بود به درمان بیماران پرداخت و در همین سمت باقی بود تا به سال ۶۲۲ درگذشت. وی در ادب و سایر علوم نیز دست داشت. او راست: مقالة فی الباه، شرح بعض کتاب العلل والاعراض لجالینوس، الرسالة الکاملة فی الادویة المسهلة، اختصار کتاب الحاوی للرازی ناتمام، مقالة فی الاستسقاء، تعالیق علی الکلیات من کتاب القانون، تعالیق فی البول، اختصار کتاب المسائل لحنین بن اسحاق. (از عیون الانباء جزء ثانی ص ۲۰۱۶).

کلمات هم‌قافیه با «کمال‌الدین حمصی»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «صی» برای سرودن شعر

راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید