معنی کلندگر
6 بازدید
[ کَ لَ گَ ] (ص مرکب) آنکه با کلنگ کار می کند. (ناظم الاطباء). آنکه زمین را با کلنگ بکند. (فرهنگ فارسی معین): تا گشته ام هلاک جوان کلندگر همچون کلند خاک درش می کنم به سر. سیفی (از بهار عجم). و رجوع به کلند شود.
کلمات هم‌قافیه با «کلندگر»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «گر» برای سرودن شعر