معنی کشتی نوح

[ کَ / کِ یِ ] (اِخ) سفینهٔ نوح. کشتئی بوده که نوح در طوفان معروف زمان خود برآن نشست و این کشتی بعدها در جودی بزمین نشست. در قاموس کتاب مقدس این کشتی چنین تعریف شده است: طولش ۴۵۰ قدم و عرضش ۷۵ قدم و ارتفاعش ۴۵ قدم بود و مقصود از این کشتی نه آن بود که به روی آب روان شود بلکه قصد از آن بود که باد بیک طوری در بالای آب حرکت دهد و آن را سه طبقه بود و خود کشتی از چوپ ساخته از درون و بیرون با قیر اندود گشته بود: تختهٔ کشتی نوحم بخراسان در لاجرم هیچ خطر نیست ز طوفانم. ناصرخسرو. با کمال نازکی افکار ما بی مغز نیست هر حبابی کشتی نوح است در جیحون ما. صائب. || کنایه از پیالهٔ می. || کنایه از دل آدمی. || کنایه از اهل بیت پیغمبر اسلام علیه الصلوة والسلام. (آنندراج).