معنی کتککاری
4 بازدید
[ کُ تَ ] (حامص مرکب) عمل کتک کار. عمل زدن یکدیگر. (یادداشت مؤلف). رجوع به کتک کاری کردن شود. - کتک و کتک کاری؛ عمل زدن و مضروب کردن یکدیگر. کار دو نفر که یکدیگر را زنند. رجوع به کتک کاری کردن شود.
کلمات همقافیه با «کتککاری»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ری» برای سرودن شعر