معنی کاویانی درفش

[ دَ رَ ] (اِخ). این درفش همیشه مایهٔ فتح و ظفر برای شاه ایران بوده... در روزگار خلافت عمربن خطاب ابوعبیدهٔ ثقفی سردار عرب در محاربات ایران و عرب کشته شد. سلمان فارسی تأثیر رایت کاویانی دانسته داشت. حقیقت امر را اظهار کرد و استعانت از علی بن ابیطالب خواستند. او شکل صد و یک درصد در ساعت سعد کشید و بر رایت اهالی اسلام نصب کردند در این ایام عجم درفش کاویانی را که بجواهر گرانبها مرصع بود با رستم فرخزاد به جنگ عرب فرستاده بودند. پس از سه روز جنگ متواتر لشکر عرب بر سپاه عجم غالب شد و درفش کاویانی را از پارسیان بگرفتند و در هنگام تقسیم غنایم آن چرم مرصع را پاره پاره و به اهل اسلام قسمت نمودند. (از انجمن آرای ناصری): برافراخته کاویانی درفش همه نامداران زرینه کفش.فردوسی. فروهشت زو سرخ و زرد و بنفش همی خواندش کاویانی درفش.فردوسی. هوا سرخ و زرد و کبود و بنفش ز تابیدن کاویانی درفش.فردوسی. بسی برتر از کاویانی درفش بمنجوق برزد پرندی بنفش.نظامی. رجوع به اختر کاویان، درفش کاویان، کاوه، و کاویان شود.