معنی واژه ژند و استا

[ ژَ دُ اُ ] (اِخ) ژند و اُست. اوستا نام کتاب مقدس زرتشتیان و ژند یا زند شرح آن است. رجوع به هر یک از این دو کلمه و «ژند و اُست» شود: به فرهنگیان ده مرا از نخست چو آموختم ژند و استا درست.فردوسی. بجائی که دانست آتشکده است دگر ژند و استا و جشن سده است.فردوسی. بیاراید این آتش زردهشت بگیرد همی ژند و استا به مشت.فردوسی. یکی کودکی مهتر اندر برش پژوهندهٔ ژند و استا سرش.فردوسی. اگر نیستی اندر استا و ژند فرستاده را زینهار از گزند.فردوسی. بیامد بیاورد [ تباک ] استا و ژند چنین گفت کز کردگار بلند بریده ست بی مایه جان تباک اگر دل ندارد سوی شاه پاک.فردوسی.