معنی چین ماچین

(اِ مرکب، از اتباع) چین و ماچین. قِر و فر. با چین های بسیار در جامه. رجوع به چین و ماچین شود.[ نُ ] (اِخ) چین و ماچین. نام چین شمالی؛ یعنی ترکستان. ابن البیطار در شرح مادهٔ راوند گوید: فارسیان، چین شمالی یعنی ترکستان را چین ماچین خوانند و آن مثل این است که بگویند چینِ چین. «و هو ببلاد الترکستان التی یسمونها الفرس چین ماچین؛ ای صین الصین». (مفردات ابن البیطار ج ۱ ص ۱۳۱). شاید اصل آن چین و ماوراءِ چین باشد؛ یعنی چین و کشنشین و نیز ممکن است مراد چین (ترکستان شرقی) و مهاچین (چین بزرگ) باشد. رجوع به چین و ماچین شود.