معنی پیچان کردن

[ کَ دَ ] (مص مرکب) به پیچ و تاب درآوردن. پیچیده کردن. گردان ساختن. گرد خود برآوردن چیزی را. پیچان گردانیدن. رجوع به پیچان شود: گر این نیزه در مشت پیچان کنم سپاه ترا جمله بیجان کنم.فردوسی. برزمش درآورده بیجان کنم چو بر بابزن مرغ پیچان کنم.فردوسی. به تیر شاه مر این را چو تیر بی سر کرد بتیغ باز مر آن را چو تیغ پیچان کرد. مسعودسعد. || مضطرب ساختن. مشوش کردن. بی آرام کردن. از غم بتافتن : من او را بیک سنگ بیجان کنم دل زال و رودابه پیچان کنم.فردوسی. ترا گر بیابند بیجان کنند دل ما ز درد تو پیچان کنند.فردوسی. همی گفت از جهان گم باد و پیچان کسی کو مرترا کردست بیجان. فخرالدین اسعد (ویس و رامین).