معنی وتغة
4 بازدید
[ وَ تِ غَ ] (ع ص) زن مضیعهٔ فرج خود؛ یعنی آنکه خود فراخ کند فرج خود را از شهوت. (منتهی الارب) (آنندراج). زنی که از بسیاری شهوت فرج خود را فراخ کند. (ناظم الاطباء).
کلمات همقافیه با «وتغة»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «غة» برای سرودن شعر