معنی وتأ
5 بازدید
[ وَتْ ءْ ] (ع مص) گرانبار رفتن از پیری یا از نیکوخوئی و رزانت. گویند: وتأ فی مشیته. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (آنندراج). گرانبار رفتن خواه از پیری باشد یا خلقی و طبیعی بود. (ناظم الاطباء).
کلمات همقافیه با «وتأ»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «تأ» برای سرودن شعر