معنی هیمالایا

معنی هیمالایا

6 بازدید
(اِخ) هیمالیا. سلسلهٔ جبالی است در شمال شبه قارهٔ هند مابین سند و برهماپوترا و هندوستان و تبت به امتداد ۲۷۰۰ کیلومتر و پهنای ۳۵۰ کیلومتر. بلندترین قلل آن اوِرِسْت به ارتفاع ۸۸۸۲ متر بلندترین قلل عالم و کین چین جین گا به ارتفاع ۸۵۸۱ متر. قله های آن همیشه پوشیده از برف و دارای یخچالهای عظیم است. رودهای گنگ و سند از دامنه های آن سرچشمه میگیرد. (فرهنگ عمید).

کلمات هم‌قافیه با «هیمالایا»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یا» برای سرودن شعر

راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید