معنی هوا گرفتن
5 بازدید
[ هَ گِ رِ تَ ] (مص مرکب) بر هوا رفتن. پرواز کردن. اوج گرفتن : پس نیاری هیچ جنبیدن ز جا تا نگیرد مرغ خوب تو هوا.مولوی. بسم از هوا گرفتن که پری نماند و بالی به کجا روم ز دستت که نمی دهی مجالی. سعدی. گرد ارچه بسی هوا بگیرد هرگز نرسد به گرد افلاک.سعدی. به بال و پر مرو از ره که تیر پرتابی هوا گرفت زمانی ولی به خاک نشست. حافظ. ز خاکدان تعلق گرفته ایم هوا غبار دست ندارد به طرف دامن ما.صائب. رجوع به هواگیر شود.
کلمات هم‌قافیه با «هوا گرفتن»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «تن» برای سرودن شعر