معنی هواء
5 بازدید
[ هَ ] (ع اِ) میان آسمان و زمین. ج، اهویة. || (ص) خالی هرچه باشد. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || بددل. (منتهی الارب). ترسو. که دلش از جرأت تهی است. (اقرب الموارد). || (اِمص) میل و رغبت و طرفداری : چون منتصر بدان حدود رسید به هواء دولت او برخاست. (ترجمهٔ تاریخ یمینی).
کلمات همقافیه با «هواء»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «اء» برای سرودن شعر