معنی هنربخش
4 بازدید
[ هُ نَ بَ ] (نف مرکب) آنکه هنر نماید و به دیگران هنر آموزد: کو آنکه سخندان مهین بود به حکمت کو آنکه هنربخش بهین بود به آداب. خاقانی.
کلمات همقافیه با «هنربخش»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «خش» برای سرودن شعر