معنی هبهبی
5 بازدید
[ هَ هَ بی ی ] (ع ص) مرد نیکو سرودگوی مر شتران را. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (اقرب الموارد). آن کس که برای شتران هنگام راه رفتن آواز نیکو خواند تا بشتاب و نشاط روند. || نیکوخدمت مطلقاً. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (معجم متن اللغة) (لسان العرب). || نیکو خدمت کننده شتران را. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (معجم متن اللغة) (لسان العرب). || قصاب. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (معجم متن اللغة) (اقرب الموارد) (لسان العرب). || شترکش. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب). || طباخ. آشپز. (معجم متن اللغة) (اقرب الموارد) (لسان العرب). || بریان کننده. (معجم متن اللغة) (اقرب الموارد) (لسان العرب). || تیزرو و شتاب. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). سریع. (اقرب الموارد) (معجم متن اللغة). || شتر سبک. (منتهی الارب). مؤنث آن: هبهبیة. (اقرب الموارد). شتر تیزرو. (لسان العرب). راجز گوید: قد وصلنا هو جلا بهوجل بالهبهبیات العتاق الزمل.(از لسان العرب). || شتر ضعیف. (ناظم الاطباء). || گوسپند نر. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (معجم متن اللغة) (لسان العرب). || شبان گوسپندان. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد) (معجم متن اللغة): کانه هبهبی نام عن غنم مستأور فی شوساد اللیل، مذؤوب. (از لسان العرب).
کلمات همقافیه با «هبهبی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «بی» برای سرودن شعر