معنی هبرید

[ هِ ] (اِخ) هبردیز. نام مجمع الجزایری است در اقیانوس اطلس در جلو ساحل غربی اسکاتلند که بین َ۳۵،ْ۵۵ و َ۳۰ و ْ۵۸ عرض شمالی و َ۲۶،ْ۵ و َ۴۰ و ْ۸ طول غربی واقع شده اند. این جزایر به دو قسمت منقسم میگردند: دسته ای که در شمال غربی اسکاتلند قرار دارند به نام هبرید یا جزایر غربی معروفند و دستهٔ دیگر را که به ساحل نزدیکتر و در جهت جنوب شرقی کشیده شده اند، اینر هبرید یعنی هبرید داخلی نامند. دسته اولی بین َ۵۴،ْ۵۶ و َ۳۰،ْ۵۸ عرض شمالی کشیده شده و دوریشان از ساحل ۲۴ الی ۴۸ هزار گز میباشد و دستهٔ دوم در بین َ۳۵،ْ۵۵ و َ۴۲،ْ۵۷ عرض شمالی امتداد یافته و بیشتر نزدیک به ساحلند. بزرگترین جزایر هبرید عبارتند از: لویس ویت هاریس به مساحت ۱۹۳۸ هزار گز مربع که جزیرهٔ دراز نیز گفته میشود، اسکای ۱۳۹۶ هزار گز مربع، مول ۸۵۶ هزار گز مربع، سوث اوئیست ۳۲۹ هزار گز مربع، نورث اوئیست ۳۰۶ هزار گز مربع، جورا۷۰۷ هزار گز مربع، ایسلی ۱۴۲ هزار گز مربع و چندین جزیرهٔ بزرگ و کوچک دیگر که رویهم نزدیک به ۳۰۰ جزیره است. اراضی این جزایر کوهستانی و سنگلاخ ولی ارتفاع آنها بیش از ۱۰۰۰ گز نیست. سواحل آنها دندانه دار و دارای بریدگیهای بزرگ و مانند سواحل نروژ از خلیج های فرورفته در خشکی و دماغه های طویل پیش آمده در دریا تشکیل شده است. اکثر نقاطش خشک و بی آب و علف و هوای آن سرد و طاقت فرساست محصولاتش قابل ذکر نیست و منابع ثروتش عبارت از پر طیور بحری، ماهی، آهن، سرب و نقره است. در این جزایر غارها و آثار ماقبل تاریخ وجود دارد. جمعیت این جزایر در نقاط مختلف آن متفاوت و بر طبق آمار سال ۱۹۵۱ م. بدین شرح بوده است: لویس ویت هاریس ۲۶۴۶۵ تن، اسکای ۸۲۶۷ تن، مول ۲۴۲۰ تن، ایسلی ۴۲۶۷ تن، تیری ۱۲۱۶ تن، جورا ۲۵۸ تن، حداکثر جمعیت این جزایر در جزیرهٔ لویس ویت هاریس ساکنند. اهالی به زبان گائلیک که یکی از شاخه های زبان کلت باستانی است تکلم می کنند. (از دایرةالمعارف بریتانیکا) (از قاموس الاعلام ترکی).