معنی نوازیدن

[ نَ دَ ] (مص) نواختن. نوازش کردن. تفقد و مهربانی کردن : جهاندار او را به شیرین زبان نوازید و بنشاند اندرزمان.فردوسی. بدان کو به سال از شما کهتر است به مهر و نوازیدن اندرخور است.فردوسی. نوازیدن شهریار جهان از آن گونه شادی که رفت از جهان. فردوسی. نوازیدن شاه پیوند اوی همی گفت آزادی و بند اوی.فردوسی. ز کهتر پرستیدن و خوشخوئی است ز مهتر نوازیدن و نیکوئی است.اسدی. سپهبد نوازیدش و داد چیز همیدون بزرگان و مهراج نیز.اسدی. نشاند و نوازیدش و داد جاه همی بود از آنگونه نزدیک شاه.اسدی. || نواختن آلات طرب : بینی آن رود نوازیدن با چندین کبر بینی آن شعر سراییدن با چندین ناز.فرخی. مرا از نوازیدن چنگ خویش نوازشگری کس به آهنگ خویش.نظامی.