معنی نقیا
6 بازدید
[ نَ ] (اِخ) اصفهانی، مشهور به دنگی . از شاعران و لطیفه گویان قرن یازدهم است. او راست: نگاری را که دل در پردهٔ جان داشت مستورش چه سان نزدیک غیری می توانم دید از دورش. نگار کله پز من که دل سراچهٔ اوست تمام لذت عالم میان پاچهٔ اوست. (از تذکرهٔ نصرآبادی ص ۴۳۰).
کلمات هم‌قافیه با «نقیا»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یا» برای سرودن شعر