معنی نقز

[ نَ ] (ع مص) برجستن. (منتهی الارب) (آنندراج) (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی). || برجستن آهو از دویدن. (منتهی الارب). برجستن آهو در دویدن. (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). نقزان. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از متن اللغة) (اقرب الموارد). نقاز. (المنجد) (اقرب الموارد).[ نَ قَ ] (ع اِ) ستوران ریزه و لاغر. (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء). ردی و رذال مال. (از اقرب الموارد) (از المنجد). نِقز. || مردم فرومایه. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). مردم کوچک و فرومایه. صغار و رذال ناس. (از اقرب الموارد). نِقز. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء). واحد آن نَقَزَة است. (از اقرب الموارد). || لقب. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). رجوع به نَقِز شود.[ نَ قِ ] (ع اِ) آب روشن و خوش. (منتهی الارب) (آنندراج). آب صاف و خوشگوار. (ناظم الاطباء) (از متن اللغة) (از اقرب الموارد). || لقب و پارنامه. (منتهی الارب) (آنندراج). پاچنامه. (ناظم الاطباء). نَقَز. (ناظم الاطباء).[ نُ ] (ع اِ) چاه. (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد) (از المنجد). چاه یا آب. (از متن اللغة).[ نِ ] (ع اِ) ستوران ریزه و لاغر. (منتهی الارب). رذال مال. (اقرب الموارد) (المنجد). نَقَز. رجوع به نَقَز شود.[ نَ قَ ] (ع اِ) آب صاف و خوشگوار. (از المنجد). رجوع به نَقِز شود.