معنی نقباء

[ نُ قَ ] (ع اِ) جِ نقیب. رجوع به نقیب شود. || در اصطلاح صوفیه، کسانی هستند که بر خفایای باطن مردم اشراف دارند و خفایای ضمایر مردم بر ایشان آشکار است چه پرده ها از برابر چشم باطن ایشان برداشته شده است و ایشان سیصد تن هستند. (از تعریفات). از اصناف اولیاء و رجال الغیب باشند که مأمور دستگیری بندگان خدایند. (از کشاف اصطلاحات الفنون). - نقباء اثناعشر؛ عبارتند از: سعدبن عباده، اسعدبن زراره، سعدبن الربیع، سعدبن خثیمه، منذربن عمرو، عبداللََّه بن رواحه، براءبن معرور، ابوالهیثم بن التیهان، اسیدبن حضیر، عبداللََّه بن عمروبن حرام، عبادةبن الصامت، رافع بن مالک. (یادداشت مؤلف). رجوع به نام هر یک از این اشخاص در ردیف خود شود.