معنی نعمةاللََّه

[ نِ مَ تُلْ لاه ] (اِخ) ابن احمدبن مبارک رومی، شهیر به روشنی زاده، از فضلای قرن دهم هجری قمری روم است و کتابی در لغت فارسی به ترکی به نام لغت نعمةاللََّه رومی تألیف کرده است و به سال ۹۶۹ درگذشته است. رجوع به فهرست کتابخانهٔ مدرسهٔ عالی سپهسالار ج ۲ ص ۲۶۵ شود.[ نِ مَ تُلْ لاه ] (اِخ) ابن عبداللََّه بن محمدبن حسین الحسینی الجزائری البصری، ادیب و مدرس و فقیه امامی مذهب است، به سال ۱۰۵۰ هـ . ق. در قریهٔ صباغیه از قرای بصره ولادت یافت و در آنجا مقدمات علوم را آموخت سپس به شیراز و اصفهان رفت، سرانجام به جزائر بازگشت و به سال ۱۱۱۲ در قریهٔ جایدر درگذشت. او راست: زهرالربیع، الانوارالنعمانیة فی معرفة النشأة الانسانیة، مقصود الانام فی شرح تهذیب الاحکام، در ۱۲ جلد که غایة المرام در ۸ مجلد مختصر آن است، نورالانوار فی شرح کلام خیر الاخیار، لوامع الانوار فی شرح عیون الاخبار، مقاماة النجاة، فروق اللغة. (از الاعلام زرکلی ج ۹ ص ۱۱). رجوع به امل الآمل و روضات الجنات ص ۷۲۸ و مفتاح الکنوز ج ۱ ص ۱۹۹ و الذریعة ج ۱ ص ۱۵۶ و ج ۲ ص ۳۶۸ و ۴۴۶ و ج ۳ ص ۵۰ و هدیة العارفین ج ۲ ص ۴۹۷ شود.[ نِ مَ تُلْ لاه ] (اِخ) ابن محمود نخجوانی، معروف به شیخ علوان، از عرفای قرن دهم هجری قمری است، از اهالی نخجوان قفقاز بود و در آقشهر به سال ۹۲۰ هـ . ق. درگذشت. او راست: الفواتح الالهیة و المفاتح الغیبیة، دو جلد در تفسیر، شرح کتاب گلشن راز، هدایة الاخوان، در تصوف. (از الاعلام زرکلی ج ۹ ص ۱۲). رجوع به کشف الظنون ص ۱۲۹۲ و معجم المطبوعات ص ۱۸۴۹ شود.