معنی نشیطة

[ نَ طَ ] (ع ص) تأنیث نشیط است. رجوع به نشیط شود. || (اِ) آنچه غازیان در راه یابند از غنیمت پیش از آن که به ساحت قوم که جای مقصود است برسند. (منتهی الارب) (آنندراج). غنیمتی که غازیان پیش از رسیدن به جایگاه مقصوده، در عرض راه یابند. (از المنجد) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد) (از متن اللغة). || شترانی که بی قصد گرفته و رانده شوند. (منتهی الارب) (آنندراج) (از المنجد) (از اقرب الموارد) (از متن اللغة). || سهم رئیس [ غازیان ] در غنیمت. (از متن اللغة). ما اصاب الرئیس قبل أن یصیر الی بیضةالقوم. (اقرب الموارد).