معنی نسبت حکمیه
6 بازدید
[ نِ بَ تِ حُ می یَ / یِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) (اصطلاح منطق) علاقه ای که میان موضوع و محمول به طریق اثبات یا نفی واقع باشد، چنانکه: العالم حادث و زید قائم و زید لیس بقائم و العالم لیس بقدیم، چنانکه آوردن کلمهٔ است یا نیست در اواخر جمله های عبارت فارسی. (آنندراج) (غیاث اللغات). رابطهٔ میان محکوم و محکوم علیه.
کلمات هم‌قافیه با «نسبت حکمیه»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یه» برای سرودن شعر