معنی نجم‌الدین قمولی
5 بازدید
[ نَ مُدْ دی نِ قَ ] (اِخ) احمدبن محمد قرشی مخزومی قمولی مولد، مکنی به ابوالعباس و ملقب به نجم الدین. وی از علمای عامهٔ قرن هشتم هجری و افقه فقهای مصر است. مدتی تصدی منصب قضا داشته. از تألیفات اوست: ۱- البحر المحیط فی شرح الوسیط، وی در این کتاب چهل جلدی به شرح کتاب وسیط غزالی پرداخته، سپس ملخص آن را به نام جواهرالبحر موسوم کرده. ۲- تکملهٔ تفسیر فخر رازی. ۳- شرح الاسماء الحسنی. ۴- شرح مقدمهٔ ابن الحاجب. وی به سال ۷۲۷ هـ . ق. درگذشت. (از ریحانةالادب ج ۳ ص ۳۱۷). و نیز رجوع به غزالی نامه ص ۲۳۴ و کشف الظنون و الدررالکامنه ص ۳۰۴ و روضات الجنات ص ۷۸ شود.
کلمات هم‌قافیه با «نجم‌الدین قمولی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «لی» برای سرودن شعر