معنی نبکة
4 بازدید
[ نَ بَ کَ / نَ کَ ] (ع اِ) زمین که در آن نشیب و فراز باشد. || پشته. ریگ تودهٔ خرد. || پشتهٔ تیزسر، و گاهی سرخ هم باشد. (منتهی الارب) (آنندراج). ج، نبک، نبوک، نباک.
کلمات همقافیه با «نبکة»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «کة» برای سرودن شعر