معنی واژه ناکرده

[ کَ دَ / دِ ] (ن مف مرکب) نکرده. مقابل کرده : بدو گفت کسری ز کرده چه به چه ناکرده از شاه و از مرد که.فردوسی. وگر بازگردم از این رزمگاه شوم رزم ناکرده نزدیک شاه.فردوسی. ناکرده را کرده مشمار. (خواجه عبداللََّه انصاری). کار ناکرده را مزد نباید. (کلیله و دمنه). خدمت ناکرده را مزد طمع داشت نه آنچه نکرده ست کس قاعده نتوان نهاد. اخسیکتی. کار ناکرده بکرده مشمارید. (از تاریخ گزیده). جان صرف بتان کرده و اندیشه نکرده از کرده و ناکرده پشیمانی بسیار. مشفقی تاجیکستانی. - شوی ناکرده؛ بکر. عروس ناشده : شوی ناکرده چو حوران جنان باش نه چنان پیرزنان و کهنان باش.منوچهری. || ناخواسته : هرچه ناکردهٔ عزم تو قضا فسخ شمرد هرچه ناپختهٔ حزم تو قدر خام گرفت. انوری. - خدای ناکرده. || نبرده. تحصیل نکرده. بدست نیاورده. - امثال: سودناکرده در جهان بسیار.