معنی ناظم تبریزی

[ ظِ مِ تَ ] (اِخ) محمد صادق، معروف به صادقا. نصرآبادی آرد: «ساکن عباس آباد اصفهان بود... فی الجمله تحصیلی کرده بود، خود را از قید تعلق فارغ ساخت مدتی در مکهٔ معظمه ساکن شده بود و اوقات صرف عبادت و مجالست اهل حال می کرد، تذکرهٔ مختصری نوشته، چند سال قبل از تحریر فوت شد». او راست: آغوش گل ز سینهٔ چاکم نشانه ای است دستان بلبلان ز سرودم ترانه ای است خاشاک راه او که به مژگان ربوده ام از بهر مرغ دیدهٔ من آشیانه ای است . رجوع به تذکرهٔ نصرآبادی ص ۴۱۱ و نگارستان سخن ص ۱۱۶ و روز روشن ص ۶۷۶ و دانشمندان آذربایجان ص ۳۶۹ شود.