معنی ناصر هرمزدی

[ صِ رِ هُ مُ ] (اِخ) (حکیم...) از حکما و شاعران قرن ششم هجری است. مؤلف تتمهٔ صوان الحکمة آرد: «الحکیم ناصر الهرمزدی المابیژناباذی از سلالهٔ اکاسره بود و در اجزاء علوم حکمت عالم بود و در شعر عربی و فارسی طبع وقادی داشت و برخی از اشعار وی در کتاب من به نام «وشاح دمیةالقصر» ذکر شده است، وی مدتی نزد من و سپس نزد قطب الزمان رفت وآمد داشت و به نیشابور درگذشت. وی را ملک الوزراء طاهربن فخرالملک به مرو خواند تا در جمع پیوستگان و ملازمان درگاه باشد، و من [ ظهیرالدین بیهقی مؤلف تتمهٔ صوان الحکمة ] وی را پس از وفاتش در خواب دیدم که مرا می گفت: من بسبب رغبتی که به اقامت در دربار داشتم اکنون به عقوبتی شدید گرفتارم و جز این مرا به کار جهان هیچ التفات نبود». (از تتمهٔ صوان الحکمة ص ۱۵۸ و ۱۵۹).