معنی نادری سیالکوتی
[ دِ یِ سَ ] (اِخ) از شاعران فارسی گوی سیالکوت لاهور هندوستان است. این رباعی را مؤلف تذکرهٔ صبح گلشن به نام او آورده است: من بودم دوش و یار سیمین تن من جمعی ز نشاط و عیش پیرامن من ایشان همه صبحدم پراکنده شدند جز خون جگر که ماند بر دامن من.
کلمات هم‌قافیه با «نادری سیالکوتی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «تی» برای سرودن شعر