معنی نابختیار
5 بازدید
[ بَ ] (ص مرکب) بدبخت. واژگون بخت. آنکه وی را بخت یاری ندهد. مقابل بختیار: بدو گفت کای شاه نابختیار ز نوشین روان در جهان یادگار.فردوسی.
کلمات همقافیه با «نابختیار»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ار» برای سرودن شعر