معنی ناامید

[ اُ ] (ص مرکب) آن که امید ندارد. کسی که رجا ندارد. مأیوس. (حاشیهٔ برهان چ معین). ناامیدوار. خائب. مأیوس. نومید. آیس. قانط. نُمید. یَؤس. مأیوس : وگر بازگرداندم ناامید نباشد مرا روز با او سپید.فردوسی. تنش لرز لرزان بکردار بید دل از جان شیرین شده ناامید.فردوسی. به ایرانیان برنتابید شید دل پهلوانان شده ناامید.فردوسی. کودکان ناامید گشتند و صیدی را قید نتوانستند کرد. (سندبادنامه ص ۳۳۵). سیاه مرا هم تو گردان سپید مگردانم از درگهت ناامید.نظامی. گفت چو هستم ز جهان ناامید روی سیه بهتر و دندان سفید.نظامی. ناامیدم مکن از سابقهٔ روز ازل تو چه دانی که پس پرده که خوب است و که زشت. حافظ. || درمانده و بیچاره و لاعلاج. (ناظم الاطباء). || در تداول عام، محروم. بی نصیب.