معنی نأنأة

[ نَ ءْ نَ ءَ ] (ع مص) خورش نیکو دادن. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد): نأنأ فلاناً؛ احسن غذائه. (المنجد). || بازداشتن. (منتهی الارب). بازداشتن کسی را. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). نهی کردن و بازداشتن کسی را از کاری که میخواهد بکند. (از المنجد). || سست رای گردیدن. (ناظم الاطباء). سست رای گردیدن و نیکو کردن نتوانستن رأی را. (از منتهی الارب). سست کردن و به هم آمیختن رأی را و استوار نکردن رأی. (از اقرب الموارد). || عاجز و قاصر گردیدن. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || (اِمص) سستی. (منتهی الارب). || نأنأة الاسلام؛ ابتدای اسلام پیش از آنکه قوت گیرد. (از معجم متن اللغة): طوبی لمن مات فی النأنأة؛ یعنی اول الاسلام قبل أن یقوی. (منتهی الارب) (از ذیل اقرب الموارد).