معنی موگوئی

[ ] (اِخ) جزء طایفهٔ چهارلنگ از ایل بختیاری ایران، و دارای شعب زیر است: شیخ سعید، بیرکوئی، خوئی کوئی، دیویلی، شیاس و مهدور. (از جغرافیای سیاسی کیهان ص ۷۶).(اِخ) دهستانی است از بخش آخورهٔ شهرستان فریدن اصفهان. در باختر آخوره واقع و حدود آن به شرح زیر است: از طرف شمال به کوه قلعه پاچه، از طرف جنوب به کوه هفتنان، از طرف باختر به رشته ارتفاعات کوه قلعه پاچه و کوه سیلدون و کوه خان جوان بین، از طرف خاور به رشته ارتفاعات کوه خوریه و کوه سیلگون و کوه گلدران. وضع طبیعی: ۱- رشته ارتفاعات خاوری در جنوب خاوری به شمال باختری کشیده شده و بلندترین قلهٔ آن در کوه خوریه ۴۰۴۱ و در کوه شاهان ۳۸۴۰ گز ارتفاع دارد. ۲- رشته ارتفاعات کوه چهارده پل و کوه شناردرک و کوه ونیزان که از جنوب خاوری به شمال باختری کشیده شده اند و بلندترین قلهٔ آنها ۳۳۶۰ گز ارتفاع دارد. ۳- رشته ارتفاعات هفت تنان (هفتنان) که در جنوب دهستان از خاور به باختر کشیده شده و بلندترین قلهٔ آن ۳۳۳۰ گز ارتفاع دارد. رودخانه های عمدهٔ آن عبارتند از: دو رود چقیورت و گرگان. هوای دهستان سردسیر است و آب دیه ها از چشمه تأمین می شود. محصول عمدهٔ آن غلات و تریاک و حبوب و میوه های جنگلی است. شغل عمدهٔ اهالی زراعت و گله داری و صنایع دستی آن قالیچه و جاجیم بافی است. بیشتر راههای دهستان مالرو و صعب العبور است. این دهستان از ۹۰ آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده و جمعیت آن در حدود ۱۹۶۸۳ تن میباشد. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۱۰).