معنی موهبة

[ مَ هَ / هِ بَ ] (ع اِمص، اِ) بخشش. (غیاث) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (دهار). دهش. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب). موهبت. آنچه ببخشند. ج، مواهب. (مهذب الاسماء): احسن اللََّه حفظک و حیاطتک و امتع امیرالمؤمنین بک و بالنعمة الجسیمة و المنحة الجلیلة و الموهبة النفیسة فیک و عندک. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ۲۹۸). و یری أنّ الموهبة لدیه فیهما سابغة. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ۲۹۹). || (اِ) ابر که هرجا بارد. (منتهی الارب). || مغاکی در کوه که آب در وی گرد آید. ج، مواهب. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || آبگیر کوچک. ج، مواهب. (منتهی الارب).